سوال:
اینکه میگن اگر نتونستی روزه رو بگیری میتونی پولش رو بدی یا همون کفاره اش رو بدی، برام سواله
دین رو هم میشه با پول داشت؟ یاد یهودیها و مسیحیها میافتم که به ازای گناه از افراد پول میگرفتند و اونها رو پاک میکردند.
جواب:
هر عملی صورت ملکوتیای دارد. در اعمال واجب این صورتهای ملکوتی برای زندگی اخروی واجب است. در مستحبات صورتهایی هست که برای زندگی ملکوتی واجب نیست، اما بسیار مهم و اثر گذار است.
یکی از واجبات روزه است که اگر کسی از روی عذر روزه نگرفت، واجب است بعدا آن روزه را قضا نماید و راهی جز قضا کردن ندارد و اگر تا ماه رمضان سال آینده بخاطر کوتاهی قضای آنرا نگرفت، واجب است کفاره هم بدهد و البته باز هم قضا از او ساقط نمیشود، فقط جریمه (کفاره) اضافه میشود. این جریمه در واقع جبران کنندهی صورتهای ملکوتیای است که بخاطر کوتاهی از دست رفته و بازهم ندامت و پشیمانی و استغفار بخاطر گناهی که مرتکب شده لازم است. اگر پشیمان نباشد و تصمیم داشته باشد که باز هم اگر روزه بدهکار بود قضای آن را به تاخیر بیندازد، حتی اگر کفاره بدهد گناهش بخشیده نمیشود؛ و اگر کسی عمدا روزه را بدون عذر نگیرد غیر از اینکه گناه او سنگینتر است کفاره او نیز بیشترتر است و لازم است توبه هم بکند و باید روزه را هم قضا نماید. پس پول جبران گناه او نیست. گناه توبه دارد. نگرفتن روزه قضا دارد. تاخیر و یا نگرفتن در ماه رمضان کفاره دارد.
اما در گناهان اثراتش ایجاد صورتهای ملکوتی تاریک و وحشتناک است و معمولا با کفاره جبران نمیشود و باید پشیمان باشد و تکرار نکند و استغفار کند تا اثرات ملکوتی آن از بین برود.
اما در مسیحیت هر بار که کسی احساس میکند خیلی گناه کرده پیش کشیش رفته و به گناهان خود اعتراف میکند و پولی میپردازد و کشیش او را میبخشد و دوباره روز از نو و روزی از نو؛
معایب اینکار از منظر شیعه:
۱- اعتراف به گناه در نزد غیر خداوند حرام و گناه است.
۲- گناه با پول پاک نمیشود بلکه با توبه و استغفار پاک میشود.
۳- کشیش نمیتواند گناه کسی را ببخشد و فقط خداست که میبخشد.
۴- این روش جرأت بر گناه را در انسان زیاد میکند.
۵- هر کس پولدارتر است بیشتر میتواند گناه کند.
پس مقایسه بین ادیان تحریف شدهی مسیحیت و یهودیت با اسلام ناب اشتباه بزرگی است.
