مفضّل بن عمر میگوید: منصور دوانیقی به حسن بن زید (که از سوی منصور والی حرمین بود) نوشت که خانه امام صادق (علیهالسلام) را با اهل آن به آتش بکشد. حسن بن زید نیز خانه حضرت را به آتش کشید و آتش به اتاقها و راهروهای خانه سرایت کرد. در این هنگام، امام صادق (علیهالسلام) از اتاق خود خارج شد و پا در آتش گذاشت و در میان آتش راه میرفت و در وسط آتش توقف نمود، سپس از آتش خارج شد و فرمود: «من فرزند ریشههای زمینم؛ من فرزند ابراهیم خلیلالله هستم.»
(توضیح: هنگامی که حضرت ابراهیم (علیهالسلام) را در آتش انداختند و به اذن خداوند نسوخت، در میان مردم به «ریشههای زمین» ملقّب شد، یعنی کسی که آتش در او اثر نمیگذارد.)
منابع:
- وافی، ج۳، ص۷۹۰
- کافی، ج۱، ص۴۷۳
- شرح اصول کافی، ج۷، ص۲۴۶
- نوادر المعجزات، ص۱۵۳
- الثاقب فی المناقب، ص۱۳۷
- مناقب آل ابیطالب، ج۳، ص۳۶۲
- مدینة المعاجز، ج۵، ص۲۹۵
- بحارالانوار، ج۴۷، ص۱۳۷
- مرآةالعقول، ج۶، ص۲۸
- انوارالبهیة، ص۱۶۱
- مستدرک سفینة البحار، ج۱۰، ص۱۷۶
- بغیةالحائر، ص۵۶
- موسوعه المصطفی و العترة، ج۱۰، ص۱۸۸
- موسوعه شهادت معصومین، ج۳، ص۱۱۴
- شرح احقاق حق، ج۲۸، ص۵۲۹
- اولاد الامام محمد الباقر، ص۵۶
