سوال:
برخی میگویند: «ما سید نیستیم، در حالی که هستند؟» و همچنین این ادعا که «سید بودن مخصوص عربهاست» یا «عید غدیر که عید ما نیست، مخصوص عربهاست» و یا «پیادهروی اربعین مخصوص عربهاست.» چگونه باید به این افراد پاسخ داد؟
پاسخ:
آنچه که میان اقوام، قبایل و ملیتها تقسیم میشود، دو نوع است:
١. مسائل مادی
مانند آثار باستانی، داراییهای فناورانه، منابع طبیعی و… که در این زمینهها، تقسیمبندیهای ملیتی وجود دارد.
٢. اعتقادات و باورها
در حوزه اعتقادات، هر کس که با دیگری همعقیده باشد، با او همقبیله محسوب میشود، حتی اگر هزاران کیلومتر از یکدیگر فاصله داشته باشند. از همین رو، خداوند در قرآن میفرماید:
﴿إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ﴾
(همانا مؤمنان با یکدیگر برادرند.)
این یک اصل عقلی است که حتی در میان کفار نیز جریان دارد. بهعنوان نمونه، گروهی از سراسر جهان گرد هم میآیند تا با کشوری وارد جنگ شوند، چراکه در عقیده و هدف مشترکاند. اما در مسائل مادی، تنها کسانی که در آن موضوع خاص مادی مشترکاند، با هم متحد میشوند؛ مثلاً اگر به خاک کشوری حمله شود، تنها مردم همان کشور برای دفاع از سرزمینشان به مقابله میپردازند.
دو نوع برادری
١. برادری ایمانی
دو برادر ایمانی، دارای فکر و عقیده یکسان هستند.
٢. برادری نسبی (مادی)
دو برادری که از یک مادر به دنیا آمدهاند، ممکن است حتی دشمن یکدیگر باشند.
نتیجهگیری
دین و اعتقادات ما ارتباطی به عرب و عجم، سیاه و سفید ندارد. این مسئله، یک امر کاملاً عقلی است و نباید آن را به قومیت یا ملیت خاصی محدود کرد.