ابن عباس (در روایت طویلی) نقل میکند که: وقتی با امیرالمؤمنین (علیهالسلام) به سمت صفین میرفتیم، به سرزمین کربلا رسیدیم. در آنجا حضرت مطالبی در مورد کربلا و شهادت سیدالشهداء (علیهالسلام) فرمودند. سپس به من فرمودند: «در این اطراف فضله آهوانی را جستجو کن که زرد رنگ است مانند زعفران و بوی مشک میدهد.»
من جستجو کردم و آن را در جایی یافتم. سپس گفتم: «آیا اینجاست، یا امیرالمؤمنین (علیهالسلام)؟» حضرت با شتاب آمدند و فرمودند: «خدا و رسولش (صلی الله علیه و آله و سلم) به من دروغ نگفتند.» سپس آن را بوییدند و فرمودند: «این همان است؛ ابن عباس، میدانی این چیست؟ این را عیسی (علیهالسلام) بوئیده است.»
روزی عیسی (علیهالسلام) با حواریون از این سرزمین عبور میکردند که در اینجا عدهای آهوان را دیدند که گرد هم جمعاند و میگریند. پس عیسی (علیهالسلام) نشست و حواریون هم نشستند و عیسی (علیهالسلام) گریست و آنها هم گریستند. حواریون نمیدانستند که او برای چه میگرید. سپس پرسیدند: «ای روح خدا و کلمه او، چه چیز شما را میگریاند؟» فرمود: «آیا میدانید این چه سرزمینی است؟» گفتند: «نه.»
فرمود: «این سرزمینی است که در آن فرزند رسول (صلی الله علیه و آله و سلم)، فرزند آزاده طاهره بتول که شبیه مادر من است، کشته میشود. و در این زمین بویی خوشتر از مشک قرار داده شده، زیرا بوی پیامبران و فرزندان پیامبران (صلوات الله علیهم) چنین است.»
سپس عیسی (علیهالسلام) با دست مبارکش (چیزهایی شبیه) مشک خشک شده را برداشت و بوئید و فرمود: «این فضله آهوان است که به این خوشبوئیست (و بوی خوش آن) بخاطر سرزمینی است که در آن میچرند. خداوندا، این را باقی بگذار برای همیشه تا پدرش آن را ببوید (یعنی امیرالمؤمنین (علیهالسلام)) و برای او تسلیتی باشد و شادمانیای.»
پس امیرالمؤمنین (علیهالسلام) فرمودند: «برای همین باقی مانده تا امروز و بخاطر گذشت زمان رنگ آن زرد شده.»
منابع:
امالی صدوق، ص ۵۹۸
البکاء للحسین (علیهالسلام) (حامد فدوی اردستانی)، ص ۱۶۸
کمال الدین و تمام النعمه، ج ۲، ص ۵۳۷
الخرائج و الجرائح، ج ۳، ص ۱۱۴۶
الدر النظیم، ص ۵۳۹
اثبات الهداه بالنصوص و المعجزات، ج ۱، ص ۲۰۹
مدینه المعاجز الائمه اثنی عشر، ج ۲، ص ۱۶۸ و ۱۹۹
بحار الانوار (چاپ بیروت)، ج ۴۴، ص ۲۵۲
ریاض الابرار فی مناقب ائمه الاطهار، ج ۱، ص ۱۷۷
العوالم العلوم، ج ۱۷، ص ۱۴۵
العوالم الامام حسین (علیهالسلام) (شیخ عبد الله بحرانی)، ص ۱۴۵
مسند امام علی (علیهالسلام) (سید حسن قبانچی)، ج ۸، ص ۳۹۳
مناقب علی بن ابیطالب (احمد بن موسی بن مردویه اصفهانی)، ص ۲۱۰
المجالس العاشوریه فی ماتم الحسینیه (شیخ عبد الله حاج حسن آل درویش)
