امام صادق (علیهالسلام) فرمود:
آن اسماعیل که خدای تعالی در قرآن میفرماید: «وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا»، اسماعیل پسر حزقیل پیغمبر است که او نیز یکی از پیامبران بنیاسرائیل بود. خداوند او را بر جماعتی مبعوث فرمود و آنها او را تکذیب کردند و کشتند؛ به طوری که پوست سر و صورت و بدن او را در حالی که زنده بود، کندند.
خداوند ملک عذابی را که سطاطائیل نام داشت، به نزد او فرستاد و به او گفت: «من ملک عذابم. پروردگار صاحب عزت مرا سوی تو فرستاده تا قوم تو را عذاب کنم به انواع عذاب، اگر بخواهی.»
اسماعیل (علیهالسلام) گفت: «من حاجتی به آن ندارم که تو آنها را عذاب کنی، ای سلطاطائیل.»
پس خدا به او وحی فرستاد که: «چه حاجتی داری، ای اسماعیل؟»
عرض کرد: «ای پروردگار من، من به حسین (علیهالسلام) تأسی میکنم تا در مصیبت او شریک باشم. پروردگار من، تو از همه پیامبران عهد گرفتی از برای خود به خدایی و از برای محمد (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) به رسالت و از برای اوصیای او به امامت و ولایت و به بهترین خلق خود خبر دادی به آنچه که اشقیای امتش بنیامیه با نور دیدگانش، حسین (علیهالسلام) خواهند کرد. وعده کردی که او را برگردانی به دنیا تا انتقام خون خود را از ظالمان خود بستاند. پس حاجت من به سوی تو آن است که، ای پروردگار من، مرا برگردانی به دنیا تا انتقام کشم از دشمنان خودم، همچنان که حسین (علیهالسلام) برمیگردد.»
پس خدای تعالی به پسر حزقیل وعده داد که او را با حسین (علیهالسلام) به دنیا برگرداند.
((نام دیگر حضرت حزقیل، یَحَزقیل و ابن العجوز و ذیالکفل است.))
منابع:
قصص الأنبیاء (جزائری)، ص ۳۱۶
بحار الأنوار، ج ۱۳، ص ۳۹۰ و ج ۴۴، ص ۲۳۷ و ج ۵۳، ص ۱۰۵
رسائل آل طوق القطیفی (احمد بن شیخ صالح آل طوق قطیفی)، ج ۱، ص ۱۲۶ و ص ۱۴۸
کامل الزیارات (ابن قولویه)، ص ۱۳۷
(فارسی مترجم تهرانی)، ص ۲۰۰
علل الشرایع (شیخ صدوق)، ج ۱، ص ۷۷
(فارسی ترجمه تهرانی)، ج ۱، ص ۲۷۷ و ص ۱۷۸
(فارسی ترجمه مسترحمی)، ص ۱۷۸
مناقب آل ابیطالب (ابن شهر آشوب)، ج ۳، ص ۲۳۸
مآت العقول (علامه مجلسی)، ج ۸، ص ۱۸۴ و ج ۶۸، ص ۶
العوالم الامام حسین (شیخ عبدالله بحرانی)، ص ۱۰۸
معجم احادیث امام مهدی (علیهالسلام) (شیخ علی کورانی)، ج ۵، ص ۲۴۰
تفسیر مجمع البیان (شیخ طبرسی)، ج ۶، ص ۴۲۹
زبده التفاسیر (ملا فتحالله کاشانی)، ج ۴، ص ۱۸۸
البرهان فی تفسیر القرآن (سید هاشم بحرانی)، ج ۳، ص ۷۲۰
تفسیر صافی (فیض کاشانی)، ج ۳، ص ۲۸۵
تفسیر نور الثقلین (شیخ حویزی)، ج ۳، ص ۳۴۲
تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب (شیخ محمد بن محمد رضا القمی المشهدی)، ج ۸، ص ۲۳۶
تفسیر مقتنیات الدرر (میر سید علی حائری طهرانی)، ج ۷، ص ۳۹
تفسیر المیزان (فارسی ترجمه همدانی) (طباطبایی)، ج ۱۴، ص ۸۶
نور المبین فی قصص الأنبیاء و المرسلین (سید نعمتالله جزایری)
الامامه الالهیه (تقریر بحث شیخ محمد سند سید بحر العلوم)، ج ۴، ص ۲۱۳
معجم موضوعی احادیث امام مهدی (شیخ علی کورانی)، ص ۹۱۵
الایقاظ علی الهجعه بالبرهان علی الرجعه (حر عاملی)، ص ۳۰۴
المجالس الفاخره فی مصائب العتره الطاهره (سید شرفالدین)، ص ۳۲۵
المجالس العاشوریه فی ماتم الحسینیه (شیخ عبدالله بن حاج حسن آل درویش)، ص ۲۳۳
مختصر البصائر، ص ۴۳۱
البکاء علی الحسین (سید محمد حسین طباطبایی میر جهانی اصفهانی)، ص ۱۷۲
