عمربن اسحاق میگوید: بر امام حسن مجتبی (علیهالسلام) داخل شدم در حالی که مسموم بود و امام حسین (علیهالسلام) بالای سر او نشسته بود.
سپس سیدالشهداء (علیهالسلام) گریست و چون امام حسن (علیهالسلام) حال او را دید، به او فرمود: «آیا گریه میکنی ای ابا عبدالله (علیهالسلام) و من کسی هستم که با سم از دنیا میروم، اما روزی مثل روز تو نیست. سی هزار نفر تو را محاصره میکنند که ادعا میکنند از امت جد تو هستند؛ پس تو را میکشند و فرزندان و ذریه تو را میکشند و حریم تو را میشکنند و سر تو را به عنوان هدیه به شهرها میبرند.»
آنگاه فرمودند:
فَاصْبِرْ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ (عَلَیْهِالسَّلَام)! فَأَنْتَ شَهِیدُ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَ عَلَیْکَ بِتَقْوَی اللَّهِ وَ الصَّبْرِ وَ التَّسْلِیمِ لِأَمْرِهِ وَ التَّفْوِیضِ لَهُ لِتَنَالَ الْأَجْرَ الَّذِی وُعِذْتَ بِهِ
یعنی پس صبر کن ای ابا عبدالله (علیهالسلام)! بسی تو شهید این امتی و بر تو باد به تقوای الهی و صبر و تسلیم امر خداوند و واگذاری امور به او تا به درجهای که وعده داده شده برسیم.
آنگاه امام حسین (علیهالسلام) فرمودند: «بزودی انشاءالله مرا صابر و راضی و تسلیم امر او خواهی یافت. و آنچه بر ما نازل میگردد، آسان است چون خداوند میبیند.»
آنگاه امام حسن (علیهالسلام) فرمود:
وُفِّقْتَ لِکُلِّ خَیْرٍ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ (عَلَیْهِالسَّلَام)
برای هر خیری موفق شوی ای ابا عبدالله (علیهالسلام)!
آدرس:
اللهوف فی قتلی الطفوف (فارسی) (سید بن طاووس)، ص ۴۲
امالی شیخ صدوق، ص ۱۷۷
مناقب آل ابیطالب (ابن شهرآشوب)، ج ۳، ص ۲۳۸
ذوالنضار (ابن نما حلی)، ص ۲۷
مثیر الاحزان (ابن نما حلی)، ص ۱۳
مدینة المعاجز (سید هاشم بحرانی)، ج ۳، ص ۳۹۴
بحارالانوار (علامه مجلسی)، ج ۴۵، ص ۲۱۸
العوالم الامام حسین (علیهالسلام) (شیخ عبد الله بحرانی)، ص ۱۵۴ و ص ۴۶۰
د ر الاخبار من بحارالانوار (سید مهدی حجاری)، ص ۳۱۸
موسوعه کلمات الامام حسین (لجنة حدیث فی معهد باقر العلوم) (علیهالسلام)، ص ۲۶۶
اللهوف فی قتلی الطفوف (سید ابن طاووس)، ص ۱۹
الخصایص فاطمیه (شیخ محمد باقر کجوری)، ج ۲، ص ۴۳۳
جواهرالتاریخ (شیخ علی تورانی عاملی)، ج ۳، ص ۲۳۵ و ج ۵، ص ۲۴۳
موسوعه شهادت معصومین (لجنة الحدیث فی معهد باقر العلوم)، ج ۱، ص ۴۱۶
وفیات الائمه (من علماء البحرین والقطیف)، ص ۱۱۸
المجالس الفاخره فی مصائب العترة الطاهره (سید شرف الدین)، ص ۱۱۹
شرح احقاق الحق (سید مرعشی)، ج ۱۱
الحق المبین فی معرفة المعصومین (شیخ علی کورانی)، ص ۳۸۳
المجالس العاشوریه فی الماتم الحسینیه (شیخ عبدالله بن حاج حسن ال درویش)، ص ۷۳ و ص ۳۵۳
