وقتی خبر شهادت امام حسین (علیهالسلام) را به ام سلمه (ره) دادند، اهل عراق را لعنت نمود و فرمود:
أو فَعَلُوا؟ قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ. غَرَّوهُ وَذَلُّوهُ، لَعَنَهُمُ اللهُ، مَلَأَ اللهُ قُبُورَهُم وَبُيُوتَهُم نَارًا.
یعنی: «آیا این کار را کردند؟ او را کشتند؟ خداوند عزّ وجل آنها را بکشد! خداوند قبرها و خانههایشان را از آتش پر کند. او را فریفتند و ذلیل کردند. خداوند لعنتشان کند.»
آنگاه آنقدر گریست تا از حال رفت.
منابع:
- جواهر المطالب فی مناقب امام علی (علیهالسلام)، ج ۲، ص ۲۹۸
- المجالس العاشوریه، ص ۲۱۷
