هنگامی که امام علی بن محمد (امام هادی علیهالسلام) به شهادت رسید، مردم شاهد بودند که امام حسن بن علی (امام حسن عسکری علیهالسلام) از خانه بیرون آمد و پیراهنش از جلو و پشت پاره شده بود، که این عمل را به عنوان نشانهای از عزای حضرت انجام داده بود. پس از آن، هنگام حرکت جنازهی امام هادی (علیهالسلام)، امام حسن عسکری (علیهالسلام) پابرهنه و سر برهنه، در حالی که دکمههای لباسش باز بود، به دنبال جنازه حرکت میکرد. او چنان اشک میریخت که محاسن شریفش از اشک چشمش خیس شده بود. امام حسن عسکری (علیهالسلام) گاهی به سمت چپ جنازه و گاهی به سمت راست آن حرکت میکرد و از جنازه جلو نمیافتاد. این رفتار امام عسکری (علیهالسلام) موجب شد تا بزرگان و شیعیان و حتی برخی از بزرگان سلطنتی، همگی از مرکبها پیاده شوند، کفشها را از پا درآورند، امامهها را از سر بردارند و در میان آنان کسانی بودند که گریبان چاک کرده و دکمههای لباسشان را باز کرده بودند.
آدرسها:
- الهدایة الکبری ص ۲۴۹
- موسوعه امام عسکری علیهالسلام ج۱ ص ۱۱۲ و ج۲ ص ۶۶
- موسوعه امام هادی ج۱ ص ۶۳ و ص ۶۶
- موسوعه مکاتیب الائمه ج۲ ص ۱۳ و ص ۲۵۰
