سوال:
«لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا»
«لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا»
فرق این دو آیه در چیست؟
سوال دیگرم درباره این آیه این است که وسع انسان چگونه شناخته میشود؟
متشکرم.
جواب:
در آیه «لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا»، معنای آیه این است که خداوند به شخصی تکلیفی نمیکند مگر به اندازه تواناییاش. این جمله اشاره دارد به اینکه تمام تکالیفی که از جانب خداوند برای بشر نازل شده، کاملاً در حد توانایی بشر است و خداوند تکلیفِ ما لایطاق (یعنی تکلیفی که خارج از طاقت بشر باشد) قرار نداده است.
اما در آیه «لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا»، معنای آیه این است که خداوند به شخصی تکلیفی نمیکند مگر به سبب آنچه به او داده است. زیرا انسان در مقابل نعمتهای الهی مکلف شده است.
به عنوان مثال:
- کسی که پول دارد، واجب است به حج برود وگرنه نه.
- کسی که مال دارد، زکات بر او واجب است.
- کسی که از نعمت هوشیاری برخوردار است، واجب است نماز بخواند؛ اما دیوانه و بیهوش مکلف نیست.
و مواردی از این قبیل.
