شهادت جُون، غلام ابوذر‌غفاری (رحمة‌الله‌علیهما)

اسناد روضه ها

جون، که غلام ابوذر بود، نزد سیدالشهدا علیه‌السلام آمد تا اجازه نبرد با دشمنان و شهادت در راه خدا را از ایشان بگیرد. او غلامی سیاه‌پوست بود. امام حسین علیه‌السلام متوجه او شد و دلش به حال او سوخت؛ ازاین‌رو به او فرمود:

أَنْتَ فِي إِذْنٍ مِنِّي، فَإِنَّمَا تَبِعْتَنَا لِلْعَافِيَةِ فَلَا تَبْتَلِ بِطَرِيقِنَا.

((تو از طرف من اجازه داری که بروی، زیرا تو برای آسایش همراه ما آمدی، پس خودت را در راه سختی که ما در آن هستیم به کشتن نده.))

جون خود را بر پاهای امام حسین علیه‌السلام انداخت و آنها را بوسید و گفت:

یَابْنَ رَسُولِ اللهِ! أَنَا فِي الرَّخَاءِ أَحُسُّ قَصَاعَكُمْ وَفِي الشِّدَّةِ أَخْذُلُكُمْ؟ وَاللهِ إِنَّ رِيحِي لَمُنْتِنٌ وَحَسَبِي لَلَئِيمٌ وَلَوْنِي لَأَسْوَدُ فَتَنَفَّسْ عَلَيَّ بِالْجَنَّةِ فَيَطِيبَ رِيحِي وَيَشْرُفَ حَسَبِي وَيَبْيَضَّ وَجْهِي، لَا وَاللهِ لَا أُفَارِقُكُمْ حَتَّى يَخْتَلِطَ هَذَا الدَّمُ الْأَسْوَدُ مَعَ دِمَائِكُمْ.

((ای فرزند رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله! من در هنگام آسایش از سفره شما بهره می‌بردم، حال در سختی شما را تنها بگذارم؟ به خدا قسم که بوی من بد است، نسبم پست و رنگم سیاه است. پس به من اجازه بده تا وارد بهشت شوم که بوی من خوش گردد، نسبم شریف شود و چهره‌ام سفید گردد. نه، به خدا قسم، شما را رها نمی‌کنم تا این خون سیاه من با خون شما اهل‌بیت علیهم‌السلام مخلوط گردد.))

سیدالشهدا علیه‌السلام به او اجازه میدان داد. جون به میدان رفت و با دشمنان جنگید و بیست‌وپنج نفر از آنها را به هلاکت رساند تا اینکه شهید شد.

سیدالشهدا علیه‌السلام بعد از شهادت جون بالای سر او حاضر شد و فرمود:

اللَّهُمَّ بَيِّضْ وَجْهَهُ، وَطَيِّبْ رِيحَهُ، وَاحْشُرْهُ مَعَ الْأَبْرَارِ، وَعَرِّفْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ.

((خدایا، چهره‌اش را سفید گردان، بویش را خوش نما، او را با نیکان محشور فرما و بین او و محمد و آل محمد (صلوات‌الله‌علیهم) محبت و پیوند برقرار کن.))

از امام باقر علیه‌السلام روایت شده که امام سجاد علیه‌السلام فرمود: مردم در میدان نبرد حضور یافتند و شهدای کربلا را دفن کردند. اما بدن جون، پس از ده روز پیدا شد و از او بوی مشک به مشام می‌رسید. خداوند رحمتش کند.

منابع