روز عاشورا

امام حسین (علیه‌السلام) در روز عاشورا به لشکر عمر سعد (لعنت‌الله‌علیه) فرمود ….

حضرت سیدالشهداء (علیه‌السلام) مقابل لشکر عمر بن سعد ایستاد و بر شمشیر خود تکیه کرد، درحالی‌که از زندگی ناامید شده بود و لشکر دشمن

در این متن ماجرای وداع مهم حضرت سید الشهداء (ع) و حضرت امام سجاد (ع) را با ذکر منابع مختلف روایی خواهید خواند.

وقتی حضرت امام حسین (علیه‌السلام) به هفتاد و دو تن از یارانش نگاه کرد که بی‌جان روی زمین افتاده‌اند، آنگاه به خداوند عرض کرد:أللّهُمَّ

… ثُمَّ تَوَجَّهَ نَحوَ القَومِ وَ جَعَلَ یَنظُرُ یَمینًا وَ شِمالاً فَلَم یَرَ اَحَداً مِن اَصحابِهِ وَ اَنصارِهِ اِلّا مَن صافَحَ التُّرابُ جَبینَهُ وَ

وقتی اباعبدالله (علیه‌السلام) بدن علی‌اکبر (علیه‌السلام) را به کنار خیمه‌ها رسانید، حضرت زینب کبری (سلام‌الله‌علیها) از خیمه بیرون آمد و می‌گریست و می‌گفت: یَا

زمانی که امام حسین (علیه‌السلام) به مصیبت اهل‌بیت و فرزندان خود گرفتار شد و کسی جز او، زنان و کودکان و فرزند بیمارشان باقی

اذن میدان خواستن تا شهادت حضرت قاسم (ع) را با ذکر منابع بخوانید.

حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام‌) در روز عاشورا چند مرتبه خطاب به لشکر عمر سعد (ل) سخن گفتند تا اگر کسی امکان هدایت در او

هنگام خروج امام حسین (ع) از مدینه برخی از بانوان اهلبیت (ع) سخنانی را فرمودند که با ذکر سند برای خوانندگان آماده شده است.