گوسفندان حضرت اسماعیل (علیهالسلام) در کنار شط فرات میچریدند. چوپان پیام آورد که چند روز است گوسفندان آب نمیخورند و نمیچَرند. حضرت اسماعیل (علیهالسلام) سبب آن را از خداوند پرسید؛ جبرئیل نازل شد و فرمود: «ای اسماعیل! بپرس از خود گوسفندان تا تو را جوابگویند.» پس حضرت اسماعیل (علیهالسلام) از آنها پرسید: «چرا آب نمیخورید؟» گوسفندان به زبان فصیح گفتند: «از خداوند به ما خبر رسیده که فرزند تو، نوه محمد (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) در اینجا تشنه به شهادت میرسد و چه مصیبتها که بر او و یارانش روی خواهد داد. به این جهت ما به ماتم او محزونیم و از این شریعه آب نمیآشامیم.»
حضرت اسماعیل (علیهالسلام) پرسید: «قاتل آن بزرگوار که خواهد بود؟» گوسفندان گفتند: مَلْعُونُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ وَ جَمِيعِ الْخَلْقِ يَزِيدُ یعنی ملعون آسمانها و زمینها و همه خلق، یزید.
پس حضرت اسماعیل (علیهالسلام) بر او لعنت نمود.
منابع:
بحار الأنوار (علامه مجلسی)، ج ۴۴، ص ۲۴۳
عوالم العلوم، ج ۱۷، ص ۱۰۲
العوالم الامام الحسین (شیخ عبدالله بحرانی)، ص ۱۰۲
موسوعه شهادت معصومین (جنت الحدیث فی معهد باقر العلوم)، ج ۲، ص ۷۶
المجالس العاشوریه فی ماتم الحسینیه (شیخ عبدالله بن حاج حسن آل درویش)، ص ۲۲۶
مرقد الامام حسین (علیهالسلام) (سید تحسین آل شبیب)، ص ۵۴
