سوال:
همه میدانیم که مولا علی (علیهالسلام) خیلی قوی ونیرومند بودند همیشه برایم این سوال پیش میآمد که با وجود این همه قدرت چرا خانه حضرت را آتش زدند یا چطور دست حضرت امیرالمومنین (علیهالسلام) را با طناب بستند.؟
جواب:
همیشه و در همه جا زورِ بازو کارایی ندارد. یقینادر معرکههای نبرد و جنگهای قدیم زور بازو اثر داشت، چنانچه در این زمان تکنولوژی و سلاح موثر است. اما گاهی جنگ و درگیری در مسائل سیاسی و حکومتی است.
ما دو نوع حکومت داریم:
۱- حکومت ظالمانه با اهرمِ ترساندن و اجبار کردن مردم
۲- حکومتی که مردم آنرا بخواهند و قلباً تمکین کنند.
اهلبیت (علیهمالسلام) میخواستند برای اصلاح جامعه حکومت را بگیرند، اما نه با اجبار که در نتیجه منجر به کشتار و سرکوب کردن و ارعاب عموم مردم باشد، زیرا چنین حکومتی دوام نداشت جز با ادامهی همین روش، چون حکومتی که شروعش با زور و اجبار بود برای همیشه میبایست این زور باقی بماند و چنین حکومتی قابلیت اصلاح جامعه را ندارد. پس اساسا بی نتیجه بود و اهل بیت کار بی اثر و نتیجه انجام نمیدهند.
اما اگر حکومت از قسم دوم باشد یعنی اکثریت مردم بفهمند و حاکم را قلباً بپذیرند، چون حاکم بر قلبها حکومت میکند دیگر احتیاجی به کشتار و زندان و شکنجه و… نیست و چنین جامعهای را میتوان در سایه حکومت اصلاح نمود.
امیرالمومنین کسی بود که در جنگ خیبر درب سنگی قلعه قموص را از جا کند، اما همین شخصیت عظیم، در روزی که دعوا و جنگ بر سر حکومت است با او آنگونه رفتار میکنند و او سکوت میکند. چون میداند اگر اینجا از قدرت خود استفاده کند و حکومت را بگیرد تا وقتی بر مسند حکومت قرار دارد باید از قدرت استفاده کند و مخالفین را سرکوب کند و در تاریخ خواهند گفت شخصی که زور بازوی خارق العادهای داشت کودتا کرد و یک تنه حکومت را از ابوبکر غصب کرد و بلکه علی بن ابیطالب (علیهالسلام) در تاریخ غاصب خلافت شناخته میشد و چنین حاکمی با تفکر غلطی که بر علیه او در جامعه ایجاد شده نمیتواند جامعه را اصلاح کند (در حالی که در جامعهی الهی که مردم آنرا قلباً پذیرفته اند خود مردم مخالفین را مطرود و منزوی میکنند) و همچنین باقی اهلبیت (علیهمالسلام) که در آینده میآیند باید چنین کنند و چنین حکومتی جامعه را اصلاح نمیکند.
پس حضرت سکوت میکند و صبر میکند تا در دل تاریخ ظالمان و غاصبان حکومت رسوا شوند و مردم بفهمند که باید علی بن ابیطالب (علیهالسلام) حکومت میکرد نه دیگران. تا زمانی که فرزند مبارکش ظهور کند و در سایهی حکومت الهی خود عالم را اصلاح نماید.
البته سکوت حضرت امیرالمومنین (علیهالسلام) علتهای مختلف دارد، اما همین مقدار کافیست.
