سیّد جلیل علی بن طاووس در مصباح الزائر، در یکی از زیارات حضرت موسى بن جعفر (علیهالسلام) این صلوات را نقل کرده است که بخش اعظم آن اشاره به مصائب امام کاظم (علیهالسلام) دارد:
اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ صَلِّ عَلى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ
خدایا درود بفرست بر محمد و خاندانش و درود بفرست بر موسى بن جعفر
وَصِیِّ الأَبْرَارِ وَ إِمَامِ الأَخْیَارِ وَ عَیْبَةِ الأَنْوَارِ وَ وَارِثِ السَّکِینَةِ
وصی نیکوکاران و پیشوای شایستگان و گنجینه نورها و وارث آرامش
وَ الْوَقَارِ وَ الْحِکْمَةِ وَ الْآثَارِ الَّذِی کانَ یُحْیِی اللَّیْلَ بِالسَّهَرِ إِلَى
و وقار و حکمت و آثار آن بزرگوار که شبها را با بیداری تا سحر به سر میبرد
السَّحَرِ بِمُواصَلَةِ الاِسْتِغْفَارِ حَلِیفِ السَّجْدَةِ الطَّوِیلَةِ وَ الدُّمُوعِ
و پیوسته در حال استغفار بود، همدم با سجدههای طولانی و اشکهای فراوان
الْغَزِیرَةِ وَ الْمُنَاجَاتِ الْکَثِیرَةِ وَ الضَّرَاعَاتِ الْمُتَّصِلَةِ وَ مَقَرِّ النُّهى
و مناجاتهای بسیار و زاریهای پیوسته و جایگاه عقل و خرد
وَ الْعَدْلِ وَ الْخَیْرِ وَ الْفَضْلِ وَ النَّدْی وَ الْبَذْلِ وَ مَاءْ لَفِ الْبَلْوَى وَ الصَّبْرِ
و عدالت و نیکی و فضیلت و بخشش و عطا و جایگاه بردباری و صبر بر بلایا
وَ الْمُضْطَهَدِ بِالظُّلْمِ وَ الْمَقْبُورِ بِالْجَوْرِ وَ الْمُعَذَّبِ فِی قَعْرِ السُّجُونِ
و مورد ظلم و ستم واقع شده، و دفن شده به دست ظلم و در قعر زندانها معذب بود
وَ ظُلَمِ الْمَطَامِیرِ ذِی السَّاقِ الْمَرْضُوضِ بِحَلَقِ الْقُیُودِ وَ الْجِنازَةِ
در سیاهچالهای ظلمانی که پایش از شدت فشار حلقههای زنجیر شکسته و در حال تحمل عذاب بود
الْمُنَادِی عَلَیْهَا بِذُلِّ الْاِسْتِخْفَافِ وَ الْوَارِدِ عَلَى جَدِّهِ الْمُصْطَفَى
و بر جنازهاش فریاد میزدند در حالیکه در ذلت و خواری به سوی جدش، مصطفى (صلىاللهعليهوآلهوسلم)، وارد میشد
وَ أَبِیهِ الْمُرْتَضَى وَ أُمِّهِ سَیِّدَةِ النِّسَاءِ بِإِرْثٍ مَغْضُوبٍ وَ وِلاَّءٍ
و پدرش (علی علیهالسلام)، مرتضی و مادرش بانوی زنان وارد شد در حالی که میراثش غصب شده بود
مَسْلُوبٍ وَ أَمْرٍ مَغْلُوبٍ وَ دَمٍ مَطْلُوبٍ وَ سَمٍّ مَشْرُوبٍ اللّهُمَّ وَ کَمَا
و فرمانش از دست رفته، خونش خواسته شده و با زهر به شهادت رسید، خدایا همانطور که
صَبَرَ عَلَى غَلِیظِ الْمِحَنِ وَ تَجَرَّعَ غُصَصَ الْکُرُوبِ وَ اسْتَسْلَمَ لِرِضَاکَ
او بر دشواریهای بسیار صبر کرد و تلخیهای سختی را چشید و در برابر رضایت تو تسلیم شد
وَ أَخْلَصَ الطَّاعَةَ لَکَ وَ مَحَضَ الْخُشُوعَ وَ اسْتَشْعَرَ الْخُضُوعَ وَ عَادَى
و اطاعت خود را خالصانه به سوی تو تقدیم کرد و فروتنی و خضوع در برابر تو را احساس کرد و دشمنی کرد با
الْبِدْعَةِ وَ أَهْلِهَا وَ لَمْ یَلْحَقْهُ فِی شَیْءٍ مِنْ أَوَامِرِکَ وَ نَوَاهِیکَ لَوْمَةُ
بدعت و اهل بدعت، و هیچ سرزنش و نکوهش در هیچ یک از اوامر و نواهی تو بر او تأثیر نداشت
لاَّئِمٍ صَلِّ عَلَیْهِ صَلاَةً نَامِیَةً مُنِیفَةً زَاکِیَةً تُوجِبُ لَهُ بِهَا شَفَاعَةَ أُمَمٍ
درود بفرست بر او درودی فزاینده و بلندمرتبه و پاکیزه که شفاعت امتها را برای او به همراه آورد
مِنْ خَلْقِکَ وَ قُرُونٍ مِنْ بَرَایَاکَ وَ بَلِّغْهُ عَنَّا تَحِیَّةً وَ سَلاَمًا وَ آتِنا مِنْ
از خلق تو و نسلهای پیشین تو، و از جانب ما تحیت و سلام بر او برسان و به ما از
لَدُنْکَ فِی مُوَالَاتِهِ فَضْلًا وَ إِحْسَانًا وَ مَغْفِرَةً وَ رِضْوَانًا إِنَّکَ ذُو
فضل و احسان و آمرزش و راضی بودن در پیوند با او عطا کن که تو داراى
الْفَضْلِ الْعَظِیمِ وَ التَّجَاوُزِ الْعَظِیمِ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
فضل عظیم و گذشت بزرگى هستى به رحمتت، اى مهربانترین مهربانان.
منابع:
بحار ج ۹۹ ص ۱۷
الانوار البهیه ص ۲۰۶
مفاتیح الجنان در باب زیارات مخصوص امام کاظم (علیهالسلام)
قادتنا کیف نعرفهم ج۴ ص ۱۸۴
موسوعه شهادت معصومین ج۳ ص ۲۰۶
